สารดึงดูดที่มีความเข้มข้นสูงดีเอ็มพีทีและดีเอ็มทีเป็นสารดึงดูดสัตว์น้ำชนิดใหม่และมีประสิทธิภาพ ในการศึกษาครั้งนี้ สารดึงดูดที่มีความเข้มข้นสูงดีเอ็มพีทีและดีเอ็มทีมีการเพิ่มสารดึงดูดสองชนิดลงในอาหารปลาคาร์พเพื่อศึกษาผลกระทบของสารดึงดูดทั้งสองชนิดต่อการกินอาหารและการส่งเสริมการเจริญเติบโตของปลาคาร์พ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการเพิ่มสารดึงดูดที่มีความเข้มข้นสูงมีผลดีต่อปลาคาร์พดีเอ็มพีทีและดีเอ็มทีการเติมสารดึงดูดที่มีความเข้มข้นสูงลงในอาหาร ส่งผลให้ความถี่ในการกัดเหยื่อของปลาทดลองเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ และมีผลต่อการกินอาหารอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะเดียวกัน การเติมสารดึงดูดที่มีความเข้มข้นสูงในความเข้มข้นต่างๆ ก็มีผลเช่นกันดีเอ็มพีทีและดีเอ็มทีการให้อาหารที่เหมาะสมส่งผลให้มีอัตราการเพิ่มน้ำหนัก อัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ และอัตราการรอดชีวิตของปลาทดลองเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่ค่าสัมประสิทธิ์การให้อาหารลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ผลการวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าดีเอ็มพีทีมีผลต่อการดึงดูดและส่งเสริมการเจริญเติบโตของปลาคาร์พอย่างมีนัยสำคัญมากกว่าเมื่อเทียบกับดีเอ็มที

สารดึงดูดสัตว์น้ำเป็นสารเติมแต่งที่ไม่มีคุณค่าทางโภชนาการ การเติมสารดึงดูดลงในอาหารปลาสามารถช่วยกระตุ้นการกินอาหาร เพิ่มปริมาณการกินอาหาร ลดปริมาณอาหารตกค้างในน้ำ และบรรเทามลพิษในแหล่งน้ำที่ใช้ในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพดีเอ็มพีทีและดีเอ็มทีเป็นสารออกฤทธิ์ที่พบได้ทั่วไปในสิ่งมีชีวิตในทะเล ทำหน้าที่เป็นตัวให้หมู่เมทิลที่มีประสิทธิภาพและเป็นตัวควบคุมแรงดันออสโมติกที่สำคัญ นอกจากนี้ยังมีผลอย่างมากต่อการส่งเสริมการกินอาหารและการเจริญเติบโตของสัตว์น้ำ

หลังจากทำการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับสัตว์น้ำ เช่น ปลาคาร์พ ปลากะพงแดง ปลาทอง และกุ้งลายจุด นักวิจัยชาวญี่ปุ่นพบว่าดีเอ็มพีทีและดีเอ็มทีมีฤทธิ์ดึงดูดที่ดีต่อปลาน้ำจืดและปลาทะเล กุ้ง และหอย เสริมด้วยสารดึงดูดที่มีความเข้มข้นสูงในความเข้มข้นต่ำดีเอ็มพีทีและดีเอ็มทีการเติมสารดึงดูดในอาหารสามารถช่วยเร่งการกินและการเจริญเติบโตของปลาน้ำจืดและปลาทะเลหลายชนิดได้อย่างมาก ในการทดลองนี้ใช้สารดึงดูดที่มีความเข้มข้นสูงดีเอ็มพีทีและดีเอ็มทีมีการเติมสารดึงดูดปลาชนิดใหม่สองชนิดนี้ลงในอาหารปลาคาร์พเพื่อศึกษาผลกระทบต่อการกินอาหารและการส่งเสริมการเจริญเติบโตของปลาคาร์พ โดยให้ข้อมูลอ้างอิงสำหรับการนำสารดึงดูดทั้งสองชนิดนี้ไปใช้ในวงกว้างในอุตสาหกรรมอาหารสัตว์และการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

1. วัสดุและวิธีการ

1.1 วัสดุที่ใช้ในการทดลองและปลาที่ใช้ในการทดลอง
S. S' - ไดเมทิลอะซิติกแอซิดไทอะโซล (ดีเอ็มที), DMPT
ปลาคาร์พที่ใช้ในการทดลองนั้นได้มาจากฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ มีสุขภาพแข็งแรงและมีลักษณะที่เหมาะสม ก่อนเริ่มการทดลองอย่างเป็นทางการ ปลาเหล่านี้จะถูกเลี้ยงไว้ในห้องปฏิบัติการชั่วคราวเป็นเวลา 7 วัน โดยจะได้รับอาหารปลาคาร์พจากโรงงานผลิตอาหารสัตว์
1.2 อาหารทดลอง
1.2.1 การทดลองอาหารล่อปลา: บดอาหารปลาคาร์พที่โรงงานผลิตอาหารจัดให้ เติมแป้งอัลฟาในปริมาณเท่ากัน ผสมให้เข้ากัน แล้วผสมกับน้ำกลั่นในปริมาณที่เหมาะสม ปั้นเป็นก้อนเหนียวขนาด 5 กรัม สำหรับกลุ่มควบคุม ในขณะเดียวกัน เตรียมอาหารเหยื่อโดยการบดอาหารปลาคาร์พก่อน เติมแป้งอัลฟาในปริมาณเท่ากัน แล้วเติม DMT และ...ดีเอ็มพีทีโดยใช้ความเข้มข้นสองระดับคือ 0.5 กรัม/กิโลกรัม และ 1 กรัม/กิโลกรัม ตามลำดับ ผสมให้เข้ากันและผสมกับน้ำกลั่นในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อให้ได้ก้อนเหนียวขนาด 5 กรัมแต่ละก้อน
1.2.2 อาหารทดสอบการเจริญเติบโต:

บดอาหารปลาคาร์พ (จากแหล่งเดียวกับข้างต้น) ให้เป็นผง ร่อนผ่านตะแกรงขนาด 60 เมช เติมอัลฟาสตาร์ชในปริมาณเท่ากัน ผสมให้เข้ากัน ผสมกับน้ำกลั่น บีบออกจากตะแกรงให้เป็นเม็ด และผึ่งลมให้แห้งเพื่อใช้เป็นอาหารกลุ่มควบคุมสำหรับการทดสอบการเจริญเติบโตดีเอ็มทีและนำผลึก DMPT มาละลายในน้ำกลั่นเพื่อเตรียมสารละลายที่มีความเข้มข้นเหมาะสม จากนั้นจึงนำไปผสมกับอาหารปลาคาร์พและแป้งที่ผสมเข้ากันดีแล้วให้เป็นเม็ด หลังจากอบแห้งแล้วจึงได้อาหารสำหรับกลุ่มทดลอง โดยมี...ดีเอ็มทีและเติม DMPT ในสามระดับความเข้มข้น ได้แก่ 0.1 กรัม/กิโลกรัม, 0.2 กรัม/กิโลกรัม และ 0.3 กรัม/กิโลกรัม ตามลำดับ

1.3 วิธีการทดสอบ
1.3.1 การทดสอบเหยื่อล่อ: เลือกปลาคาร์พทดลอง 5 ตัว (น้ำหนักเฉลี่ย 30 กรัม) เป็นปลาทดสอบ ก่อนการทดสอบ ให้งดอาหารเป็นเวลา 24 ชั่วโมง จากนั้นนำปลาทดสอบไปใส่ในตู้ปลาแก้ว (ขนาด 40 × 30 × 25 ซม.) ติดตั้งเหยื่อล่อไว้ที่ระยะ 5.0 ซม. จากก้นตู้โดยใช้สายแขวนที่ผูกกับแท่งแนวนอน ปลาจะกัดเหยื่อและทำให้สายสั่น ซึ่งจะส่งสัญญาณไปยังแท่งแนวนอนและบันทึกโดยเครื่องบันทึกแบบล้อหมุน คำนวณความถี่ของการกัดเหยื่อจากค่าการสั่นสูงสุดของปลาทดสอบ 5 ตัวที่กัดเหยื่อภายใน 2 นาที การทดสอบการให้อาหารสำหรับอาหารแต่ละกลุ่มจะทำซ้ำ 3 ครั้ง โดยใช้ลูกบอลอาหารเหนียวที่เตรียมใหม่ทุกครั้ง โดยการทำการทดลองซ้ำเพื่อหาจำนวนรวมและความถี่เฉลี่ยของการกัดเหยื่อ และผลการให้อาหารของเหยื่อล่อดีเอ็มทีและสามารถประเมินค่า DMPT ในปลาคาร์พได้

1.3.2 การทดลองการเจริญเติบโตใช้ตู้ปลาแก้ว 8 ตู้ (ขนาด 55 × 45 × 50 ซม.) ที่มีความลึกของน้ำ 40 ซม. อุณหภูมิน้ำตามธรรมชาติ และมีการเติมลมอย่างต่อเนื่อง ปลาที่ใช้ในการทดลองถูกสุ่มแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกประกอบด้วยตู้ปลา 4 ตู้ หมายเลข X1 (กลุ่มควบคุม), X2 (0.1 กรัม DMT/กก. อาหาร), X3 (0.2 กรัม DMT/กก. อาหาร), X4 (0.3 กรัม DMT/กก. อาหาร); กลุ่มที่สองประกอบด้วยตู้ปลา 4 ตู้ หมายเลข Y1 (กลุ่มควบคุม), Y2 (0.10 กรัม DMPT/กก. อาหาร), Y3 (0.2 กรัม DMPT/กก. อาหาร), Y4 (0.30 กรัม DMPT/กก. อาหาร) ตู้ละ 20 ตัว ให้อาหารวันละ 3 ครั้ง เวลา 8:00, 13:00 และ 17:00 น. โดยอัตราการให้อาหารต่อวันอยู่ที่ 5-7% ของน้ำหนักตัว การทดลองใช้เวลา 6 สัปดาห์ ในตอนเริ่มต้นและตอนสิ้นสุดการทดลอง ได้ทำการวัดน้ำหนักเปียกของปลาทดลอง และบันทึกอัตราการรอดชีวิตของแต่ละกลุ่ม

2.1 ผลกระทบจากการให้อาหารของ DMPT และดีเอ็มทีบนปลาคาร์พ
ผลกระทบจากการให้อาหารของ DMPT และดีเอ็มทีผลกระทบของ DMT ต่อปลาคาร์พสะท้อนให้เห็นได้จากความถี่ในการกัดเหยื่อของปลาทดลองในระหว่างการทดลอง 2 นาที ดังแสดงในตารางที่ 1 การทดลองพบว่าหลังจากเติมอาหาร DMPT และ DMT ลงในตู้ปลา ปลาทดลองแสดงพฤติกรรมการหาอาหารอย่างรวดเร็วและกระตือรือร้น ในขณะที่เมื่อใช้กลุ่มควบคุม อาหารของปลาทดลองมีปฏิกิริยาค่อนข้างช้า เมื่อเทียบกับอาหารกลุ่มควบคุม ปลาทดลองมีความถี่ในการกัดเหยื่อเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ DMT และ DMPT มีฤทธิ์ดึงดูดปลาคาร์พอย่างมีนัยสำคัญ

อัตราการเพิ่มน้ำหนัก อัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ และอัตราการรอดชีวิตของปลาคาร์พที่ได้รับอาหารเสริม DMPT ในความเข้มข้นต่างๆ เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับปลาคาร์พที่ได้รับอาหารควบคุม ในขณะที่ค่าสัมประสิทธิ์การให้อาหารลดลงอย่างมีนัยสำคัญ โดยการเพิ่ม DMPT ลงในกลุ่มทดลอง T2, T3 และ T4 ทำให้การเพิ่มน้ำหนักต่อวันของทั้งสามกลุ่มเพิ่มขึ้น 52.94%, 78.43% และ 113.73% ตามลำดับ เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม อัตราการเพิ่มน้ำหนักของกลุ่ม T2, T3 และ T4 เพิ่มขึ้น 60.44%, 73.85% และ 98.49% ตามลำดับ และอัตราการเจริญเติบโตจำเพาะเพิ่มขึ้น 41.22%, 51.15% และ 60.31% ตามลำดับ อัตราการรอดชีวิตเพิ่มขึ้นจาก 90% เป็น 95% และค่าสัมประสิทธิ์การให้อาหารลดลง 28.01%, 29.41% และ 33.05% ตามลำดับ

3. บทสรุป

ในการทดลองนี้ ไม่ว่าดีเอ็มทีเมื่อเติม DMPT ลงในอาหารปลาคาร์พ ความถี่ในการให้อาหาร อัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ และน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นต่อวันของปลาทดลองในแต่ละกลุ่มเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม ในขณะที่ค่าสัมประสิทธิ์การให้อาหารลดลงอย่างมีนัยสำคัญ และไม่ว่าจะเป็น DMT หรือ DMPT ผลการส่งเสริมการเจริญเติบโตจะยิ่งชัดเจนมากขึ้นเมื่อปริมาณที่เติมเพิ่มขึ้นในสามความเข้มข้น ได้แก่ 0.1 กรัม/กก. 0.2 กรัม/กก. และ 0.3 กรัม/กก. ในขณะเดียวกัน ได้มีการเปรียบเทียบผลการให้อาหารและการส่งเสริมการเจริญเติบโตของ DMT และ DMPT พบว่าภายใต้ความเข้มข้นของสารสกัดที่เท่ากัน ความถี่ในการให้อาหาร อัตราการเพิ่มน้ำหนัก และอัตราการเจริญเติบโตจำเพาะของปลาทดลองในกลุ่มที่ให้อาหารด้วย DMPT เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับกลุ่มที่ให้อาหารด้วย DMT ในขณะที่ค่าสัมประสิทธิ์การให้อาหารลดลงอย่างมีนัยสำคัญ กล่าวโดยสรุป DMPT มีผลในการดึงดูดและส่งเสริมการเจริญเติบโตของปลาคาร์พมากกว่า DMT การทดลองนี้ใช้ DMPT และ DMT ที่เติมลงในอาหารปลาคาร์พเพื่อศึกษาผลการให้อาหารและการส่งเสริมการเจริญเติบโตของสารเหล่านี้ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า DMPT และ DMT มีโอกาสในการประยุกต์ใช้ในวงกว้างในฐานะสารดึงดูดสัตว์น้ำรุ่นใหม่